سیمپلکس در مقابل کابل فیبر نوری دوبلکس: نحوه انتخاب مناسب

 

بخش 1: تفاوت اصلی - درک "یک-خیابان یک طرفه" در مقابل "بزرگراه دو{3}}"

همه چیز با یک واقعیت فیزیکی ساده و منطق جریان داده که تعیین می کند آغاز می شود.

ساختار فیزیکی: یک فیبر در مقابل دو

 

•کابل فیبر سیمپلکس: ساخت بسیار ساده. این شامل تنها یک فیبر شیشه ای نوری در داخل ژاکت محافظ خود است. باریک و سبک است.

•کابل فیبر دوبلکس: رایج ترین شکل ساختار "زیپ کورد" است که در آن دو الیاف به موازات یک ژاکت قرار دارند. آنها معمولاً با رنگ (به عنوان مثال، آبی / نارنجی)، راه راه، یا علامت های "A/B" متمایز می شوند.

 

جریان داده:-پخش یک طرفه در مقابل مکالمه دو طرفه-

•سیمپلکس: داده ها فقط در یک جهت حرکت می کنند. به یک ایستگاه رادیویی یا یک دوربین مداربسته فکر کنید{1}}سیگنال از نقطه A به نقطه B می‌رود، بدون مسیر برگشت.

•دوبلکس: داده ها می توانند در هر دو جهت به طور همزمان حرکت کنند. این مانند یک مکالمه تلفنی است که در آن هر دو طرف می توانند همزمان صحبت کنند و گوش دهند. این پایه و اساس ارتباط تعاملی بین دستگاه های شبکه مانند سوئیچ ها و سرورها است.

جنبه	فیبر سیمپلکس	فیبر دوبلکس
# الیاف	1	2
جریان داده	یک طرفه	دو جهته (همزمان)
قیاس مشترک	خیابان یک طرفه، واکی-تاکی	بزرگراه دو طرفه، تماس تلفنی
ظاهر معمولی	رنگ کت تک	دو فیبر در کنار هم-در کنار-، اغلب با برچسب های A/B

 

بخش 2: یک شیرجه عمیق فنی - چگونه کار می‌کند و-معامله

فراتر از تعاریف اولیه، فن آوری های هوشمندانه و پروتکل های استاندارد نحوه استفاده از آنها را در عمل دیکته می کنند.

 

آیا One Fiber می تواند به ارتباط دو طرفه- دست یابد؟ بله، اما با شرایط.

از طریق فناوری تقسیم طول موج چندگانه، به‌ویژه فرستنده‌های گیرنده دوطرفه (BiDi)، یک فیبر منفرد می‌تواند داده‌های دوطرفه را حمل کند. اصل این است که از طول موج های مختلف نور برای هر جهت استفاده شود (مثلاً 1310 نانومتر برای ارسال، 1550 نانومتر برای دریافت). با این حال، این مستلزم آن است که دستگاه‌های هر دو انتهای پیوند از فرستنده‌های گیرنده BiDi منطبق پشتیبانی کنند. این معمولاً یک راه حل خاص و برنامه ریزی شده برای حفظ منابع فیبر است، نه یک استاندارد جهانی.

 

چرا Duplex هنوز در دنیای شبکه پیش فرض است؟

اکثریت قریب به اتفاق پروتکل‌های شبکه استاندارد و فرستنده‌های نوری مبتنی بر یک فرض ساده و پایدار هستند: ارسال و دریافت از مسیرهای فیبر جداگانه و اختصاصی استفاده می‌کنند. کابل دوطرفه به خوبی این دو کانال اختصاصی را فراهم می‌کند و امکان برقراری ارتباط واقعی و تصادفی-کامل-ارتباطات دوطرفه-رایگان- سنگ بنای شبکه‌های مدرن مانند اترنت را فراهم می‌کند.

 

بینش کلیدی: Duplex استاندارد جهانی "وصل-و-پخش" است. Simplex (با BiDi) یک راه حل سفارشی کارآمد برای پیوندهای خاص از نقطه-به-برای صرفه جویی در هزینه و فضا است.

 

بخش 3: چارچوب تصمیم نهایی - 4 گام به سمت کابل راست

 

بیایید همه این دانش را به یک فرآیند عملی تبدیل کنیم. دفعه بعد که نیاز به انتخاب دارید، فقط کافی است این چهار سوال را بررسی کنید:

 

مرحله 1: رابط های دستگاه را بررسی کنید

به تعداد پورت های نوری روی تجهیزات خود نگاه کنید. اگر یک پورت است، احتمالا برای فرستنده‌های Simplex + BiDi طراحی شده است. اگر دو پورت-در کنار-در کنار هم قرار دارند (اغلب با برچسب Tx و Rx)، باید از کابل پچ دوپلکس استفاده کنید. این یک قانون سخت افزاری-اجباری است.

 

مرحله 2: ماهیت ارتباط را تعیین کنید

•این یک-جریان داده یک طرفه است؟ (به عنوان مثال، خوراک نظارت تصویری، آپلود داده های حسگر، توزیع علامت دیجیتال)

بله → فیبر سیمپلکس انتخاب ایده آل و اقتصادی است.

•آیا این ارتباط تعاملی-دو طرفه است؟ (به عنوان مثال، هر گونه دسترسی به شبکه کامپیوتری، مرور وب، VoIP، پرسش های پایگاه داده)

بله → به قابلیت دوبلکس نیاز دارید. در 99 درصد از سناریوهای شبکه استاندارد، این به معنای استفاده از فیبر Duplex است.

 

مرحله 3: محدودیت های فیزیکی را ارزیابی کنید

• آیا فضای نصب بسیار تنگ است؟ (به عنوان مثال، تجهیزات داخلی،-پچ پانل های با چگالی بالا)

اگر بله، مزیت اندازه کابل Simplex قابل توجه است. در ترکیب با فناوری BiDi، تراکم اتصال را به حداکثر می‌رساند.

•آیا این یک اتاق سرور استاندارد یا محیط مرکز داده است؟

اگر بله، به طور پیش فرض کابل Duplex است. این استاندارد جهانی صنعت است که موجودی، نصب و نگهداری را ساده می کند.

 

مرحله 4: نیازها و هزینه های آینده را در نظر بگیرید

• آیا پیوند در آینده نیاز به پیکربندی مجدد یا ارتقاء خواهد داشت؟

کابل دوبلکس به دلیل جهانی بودن، حداکثر انعطاف پذیری را ارائه می دهد.

•بسیاری از پیوندهای-به-نقطه را مستقر می کنید؟

پیوندهای ثابت از راه دور، با استفاده از Simplex + BiDi می‌توانند تقریباً نیمی از منابع فیبر شما را ذخیره کنند و هزینه‌های بلندمدت- را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

 

قسمت 4: راهنمای سریع سناریو - همتای خود را پیدا کنید

 

فیبر سیمپلکس را برای موارد زیر انتخاب کنید:

• اتوماسیون صنعتی: PLC به ماژول های ورودی/خروجی راه دور، شبکه های حسگر.

•سیستم های امنیتی: اتصال دوربین مدار بسته به DVR یا مانیتور.

•پخش و علامت: انتقال یک طرفه صدا/تصویری از پخش کننده به نمایشگر.

• نظارت ابزار: متر هوشمند، داده های سنسور محیطی.

 

شما به فیبر دوبلکس برای موارد زیر نیاز دارید:

•مراکز داده: سرور-برای-تغییر، جابجایی-به-تغییر، پیوندهای شبکه ذخیره سازی.

•شبکه های سازمانی: ستون فقرات بین-طبقه، اتصالات اتاق تجهیزات.

•شبکه‌های دسترسی مخابراتی: پیوندهای بین OLT و تقسیم‌کننده، و به کاربر نهایی ONT/CPE.

•هر گونه اتصال بین تجهیزات استاندارد مبتنی بر اترنت{0} (1G/10G/25G و غیره).

انتخاب با اطمینان